Beschrijving
Ik was zeventien toen ik voor het eerst door het dradenkruis van mijn geweer keek. Daar beneden, in de stoffige straten van het Midden-Oosten, zag ik mijn vijand. Een man van vlees en bloed, maar in mijn ogen niets meer dan een doelwit. Ik haalde de trekker over en dacht dat ik een overwinning had behaald. Pas jaren later begreep ik dat ik toen mijn eigen menselijkheid verloor.
Ik ben Taysir “Tass” Abu Saada, geboren in een Palestijns vluchtelingenkamp in de Gazastrook. Ik groeide op in een wereld waar haat vanzelfsprekend was en waar Yasser Arafat als een held werd vereerd. Op mijn zeventiende sloot ik mij aan bij Fatah, vocht als sluipschutter en diende zelfs als chauffeur van Arafat zelf. Ik was bereid te sterven — en te doden — voor de Palestijnse zaak. Tot ik in Amerika, jaren later, een ontmoeting had die mijn leven volledig veranderde. Een zakenvriend vertelde mij over Jezus. Zijn woorden raakten mij diep: “Als je de vrede wilt kennen die ik heb, moet je van een Jood gaan houden.” Die uitspraak klonk toen als godslastering. Hoe kon ik liefhebben wie ik zo diep had gehaat? Toch begon op dat moment een proces van verzoening dat mijn leven voorgoed veranderde.
In Arafat was mijn held vertel ik mijn verhaal, samen met coauteur Dean Merrill. Het is het relaas van een man die leerde dat haat verlamt en liefde bevrijdt. Ik las in 45 dagen de hele Bijbel door en ontdekte daarin dat God niet slechts de God van Israël is, maar ook de God van Ismaël — van de Arabieren, van mijn volk. De eeuwenoude tegenstelling tussen Joden en Arabieren bleek niet de vloek te zijn die ik dacht, maar een uitnodiging tot verzoening.
Vandaag werk ik in Jericho aan projecten die Joden en Arabieren samenbrengen, omdat ik geloof dat vrede in het Midden-Oosten niet begint in regeringsgebouwen, maar in mensenharten. Wat ooit mijn strijdtoneel was, is nu mijn missiegebied. Vrede is geen politieke constructie, maar een goddelijke roeping.
De oorlogen van vandaag, het lijden in Gaza en de angst in Israël tonen hoe diep het conflict nog altijd snijdt. Maar ik heb geleerd dat zelfs in de donkerste tijd het licht kan doorbreken. Dit boek is mijn getuigenis — niet over wat ik heb gedaan, maar over wat genade met een mens kan doen. Wie haat heeft gekend, kan leren lief te hebben. Wie heeft geschoten, kan leren helen. En wie ooit dacht dat vrede onmogelijk was, kan ontdekken dat God de brug is tussen Jericho en Jeruzalem.
